دسته بندی های ارشیو: اینترنت و شبکه

اینترنت غیرحجمی قابل اجراست؟

معاون شرکت مخابرات ایران با اشاره به طرح غیرحجمی کردن اینترنت گفت که چون پهنای باند و سیاست‌گذاری در اختیار دولت است، به نظر می‌رسد این طرح شدنی باشد.
 
سرویس‌های اینترنتی را می‌توان به دو دسته‌بندی محدود و نامحدود تقسیم کرد؛ در سرویس‌های نامحدود، هیچ محدودیتی از لحاظ اطلاعات رد و بدل شده وجود ندارد، در حالی که در سرویس‌های محدود باید حواستان به داده تبادل شده جمع باشد. در صورت ارسال و دریافت فایل تا یک حد مجاز، دیگر قادر به انجام این کارها نخواهید بود و باید با پرداخت هزینه، باز هم حجم بخرید. سرویس‌های محدود، خود از یک نظر به دو دسته‌بندی حجمی و غیر حجمی تقسیم می‌شوند.
 
در این باره داوود زارعیان – معاون امور مشتریان شرکت مخابرات ایران – با بیان این که مصرف بالای پهنای باند از تغییرات حوزه مخابرات در سال‌های اخیر بوده است، اظهار کرد: مصرف اینترنت در دنیا به صورت تصاعدی رشد کرده است. شبکه‌های فعلی به تدریج تا آینده‌ای نزدیک دیگر پاسخ‌گوی نیازهای بازار نخواهد بود که این مساله ضرورت توسعه فیبر نوری برای رسیدن به سرعت حداقل ۵۰ مگابیت را ایجاب می‌کند.
 
او با بیان این که اولین بار از سال ۱۳۹۵ بحث توسعه فیبر نوری را شروع کرده‌ایم، افزود: تا حالا بیش از یک میلیون مکان را به فیبر نوری مجهز کرده‌ایم که از آن با عنوان home pass یاد می‌شود. امسال نیز این واگذاری‌ها برای رسیدن به اهداف‌مان ادامه دارد.
 
وی درباره طرح شرکت مخابرات با عنوان “تانوما” نیز بیان کرد: تانوما در واقع برند فیبر نوری شرکت ملی مخابرات است که با توجه به نیاز مخاطبان به سرعت‌های مختلف از ۱۶ مگابیت تا  ۱۰۰۰ مگابیت را نیز قادریم تامین کنیم. در حال حاضر البته سرعت‌های تا ۶۰۰ مگابیت را در منازل تامین کرده‌ایم، بنابراین مشتریان با توجه به نیازی که دارند می‌توانند و سرعت لازم را دریافت کند.
 
معاون امور مشتریان شرکت مخابرات ایران با اظهار این که طرح فیبر نوری خود را از استان‌های بزرگ شروع کرده‌ایم، گفت: حدود یک میلیون مکان به فیبر نوری شرکت مخابرات متصل شده‌اند که با نیازسنجی‌های جدید امکان توسعه آن نیز وجود دارد. این طرح را در ۱۰ استان شروع کردیم، اما با توجه به این که درخواست‌هایی از سایر استان‌ها داشتیم، واگذاری این طرح را در همه استان‌های کشور داریم.
 
زارعیان درباره‌ی هزینه استفاده از طرح‌های فیبر نوری نیز بیان کرد: هزینه استفاده از این حذف همانند اینترنت عادی است با این تفاوت که هزینه مودم آن کمی گران‌تر است و به سیم کشی داخلی نیاز دارد، اما این مزیت اصلی را دارد که از سرعت بالاتر و کیفیت بیشتری برخوردار است. بر روی سیم‌های مسی ما نهایتا می‌توانیم اینترنتی با سرعت ۲۰ مگابیت را بدهیم در حالی که در شبکه فیبر نوری این سرعت به ۱۰۰۰ مگابیت نیز می‌رسد.
 
معاون امور مشتریان شرکت مخابرات ایران همچنین درباره‌ی طرح غیر حجمی کردن استفاده از اینترنت نیز اظهار کرد: این طرح توسط وزارتخانه ارتباطات و فناوری اطلاعات مطرح شده است که باید سازوکار آن را هم خودشان تنظیم کنند، اما معتقدم اگر پهنای باند شرکت‌های مورد نیاز توسط دولت ارزان تامین شود و مصرف پهنای باند داخلی افزایش یابد آنگاه می‌توانیم اینترنت را به صورت نامحدود ارائه دهیم. چون سیاست ‌گذاری و پهنای باند در اختیار دولت است به نظر می‌رسد این عمل شدنی باشد.
ادامه مطلب

پرداخت خدمات اینترنت و تلفن ثابت شاتل از طریق تلفن همراه و تلفن گویا ممکن شد

امکان پرداخت هزینه ترافیک اینترنت و خدمات تلفن ثابت از طریق تلفن همراه و تلفن گویا برای کاربران شاتل فراهم شد.
 
شاتل به‌دنبال فراهم آوردن ابزارها و شیوه‌‌های متنوع برای سهولت کاربری و پرداخت، امکان خرید بسته‌های ترافیک اینترنت و اعتبار سرویس تلفن ثابت را از طریق تلفن همراه و سامانه تلفن گویا برای مشتریان در سراسر کشور فراهم ساخته است.
 
گفتنی‌ست پیش از این، پرداخت هزینه اشتراک از طریق سامانه تلفن همراه برای مشتریان شاتل، امکان‌پذیر یود که با افزوده شدن دو امکان جدید سهولت بیش‌تری در پرداخت هزینه‌های مشترکین فراهم شده است.
 
از این پس، استفاده‌کنندگان از سرویس اینترنت پرسرعت و خدمات تلفن ثابت شاتل بر بستر ShatelTalk می‌توانند با شماره‌گیری #٧٣٣* (از طریق تلفن همراه) یا شماره‌های ۱۵۲۵ و ۰۲۱۹۱۰۰۰۸۸۸ (از طریق تلفن ثابت) هزینه‌ی بسته‌های ترافیک یا اعتبار تلفن ثابت خود را پرداخت کنند.
 
 
ادامه مطلب

چگونه تصاویر جعلی را در اینترنت تشخیص دهیم؟

قبل از اینکه هر عکس خنده‌دار یا ترسناکی را در شبکه‌های اجتماعی به اشتراک بگذارید، با دقت به آن عکس نگاه کنید. محیط اینترنت به لطف انواع و اقسام نرم‌افزارهای ویرایش عکس، سرشار از تصاویر جعلی است که گاه‌وبیگاه سروکله‌ی آن‌ها پیدا می‌شود. به همین خاطر تصمیم گرفتیم که راهنمای مختصر و مفیدی را برای تشخیص چنین تصاویری ارائه کنیم. در ادامه با ما همراه باشید.
 
نشانه‌های تقلب
بیایید از پایه شروع کنیم. برای تشخیص تصاویر جعلی ابتدا بهتر است که به دنبال نشانه‌های واضح بگردیم؛ مثلا فقدان دست یا پا، سرهای اضافی، شیئی که فقط نصفش پیداست و دیگر مواردی که نشان‌دهنده‌ی مهارت پایین فرد متقلب در ویرایش تصویر باشد. متاسفانه نرم‌افزارهای ویرایش تصاویر آن‌قدر پیشرفته شده‌اند که درست کردن عکس‌های تقلبی به کار نسبتا آسانی بدل شده است. به همین خاطر برای تشخیص چنین تصاویری بهتر است که به جزییات دقت کنید؛ مانند سایه یا نوری که با دیگر بخش‌های عکس همسان نیست.
 
البته باید گفت که حتی با بهترین و پیشرفته‌ترین ابزارهای ویرایش عکس، ایجاد تصاویر جعلی حرفه‌ای کار چندان ساده‌ای نیست؛ زیرا هماهنگی بخش‌های مختلف تصویر مونتاژ شده از لحاظ نور، رنگ و کنتراست به مهارت بالایی نیاز دارد. برای تشخیص چنین تصاویری، به دنبال نوشته‌های برعکس یا نوشته‌هایی در تصویر باشید که به طرز ضعیفی ویرایش شده باشند؛ علاوه بر این، به نحوه‌ی بریده شدن تصویر و زاویه‌ی گرفته شدن عکس دقت کنید. اگر به نسخه‌ی بزرگ چنین تصویری دسترسی دارید می‌توانید روی عکس زوم کنید. معمولا ضعف‌ها در چنین حالتی است که نمایان می‌شوند.
 
این نکته را هم مدنظر داشته باشید که می‌توانید پیرامون آن تصویر تحقیق کنید؛ مثلا عکاس چنین عکسی وجود خارجی دارد؟ آیا خبر موثقی مرتبط با این تصویر منتشر شده؟ در بسیاری از اوقات با چند دقیقه تحقیق می‌توانید از حقیقت باخبر شوید.
 
جستجوی برعکس تصاویر
یکی دیگر از بهترین راه‌ها برای تشخیص تصاویر جعلی استفاده از جستجوی برعکس تصاویر است. در این روش، با استفاده از بخش تصاویر موتور جستجوی گوگل یا سایت TinEye، می‌توانید عکس موردنظر را در موتور جستجو آپلود کنید تا تصاویر مشابه آن را از منابع مختلف ببینید.
 
تقریبا بعد از هر باران شدید در اقصی نقاط دنیا، این عکس جعلی در شبکه‌های اجتماعی ظاهر می‌شود.
البته شاید با چنین کاری همان تصویر تقلبی را در سایت‌های مختلف پیدا کنید؛ اما اگر خوش‌شانس باشید، احتمال دارد که تصویر اصلی هم پیدا شود. اگر احتمال می‌دهید که تصویر تقلبی از ترکیب چند تصویر مختلف ایجادشده، بخش‌های مختلف عکس را جدا کنید و هرکدام از این بخش‌ها را به‌صورت جداگانه در این موتورهای جستجو قرار دهید.
 
جستجوی برعکس تصاویر ابزار بسیار خوبی برای تشخیص تصاویر جعلی و واقعی است. البته باید گفت که اگر تصویری را در رسانه‌ی معتبری مشاهده کردید، معمولا (البته نه همیشه) می‌توانید مطمئن باشید که چنین تصویری حقیقی است. بااین‌وجود بهتر است که به اطلاعات درج شده در کنار تصویر پیرامون مکان عکس و نام عکاس دقت کنید.
 
بررسی اطلاعات فایل
برای دسترسی به اطلاعاتی همچون زمان و مکان گرفته شدن عکس، می‌توانید از داده‌ی EXIF موجود در عکس‌ها استفاده کنید؛ البته اگر فرد متقلب این اطلاعات را حذف نکرده یا تغییر نداده باشد. از آنجا که تغییر یا حذف داده‌ی EXIF کار بسیار راحتی محسوب می‌شود، احتمالا فقط با بررسی این موارد نمی‌توانید اصلی یا جعلی بودن عکس را تشخیص دهید؛ اما به‌هرحال از همین اطلاعات می‌توانید سرنخ‌هایی را به دست آورید.
 
 
استفاده از ابزار Levels فتوشاپ راه خوبی برای تشخیص عکس‌های جعلی است.
علاوه بر این موارد، برای بررسی جعلی یا اصلی بودن عکس می‌توانید از ابزار Levels و فیلترهای فتوشاپ بهره ببرید. برای مثال، می‌توانیم به یکی از تصاویر برنده‌ی جایزه‌ی نیکون اشاره کنیم که با کمی دست‌کاری با Levels در فتوشاپ، مشخص شد که تصویر هواپیما بعدا به عکس اضافه شده است.
 
تمیز دادن عکس‌های واقعی از تصاویر جعلی کاری نیست که همیشه بتوانید انجام دهید؛ اما با استفاده از نکاتی که در این مقاله ذکر کردیم، حداقل می‌توانید عکس‌های جعلی ناشیانه را تشخیص دهید.
ادامه مطلب

اینترنت بخش جدایی‌ناپذیر در زندگی مردم روسیه

شمار استفاده‌کنندگان از اینترنت در روسیه همچنان در حال افزایش است.
 
اولگ پاک – معاون وزیر مخابرات و ارتباطات جمعی روسیه – گفت: در حال حاضر بیش از ۷۱ درصد از شهروندان روسیه روزانه بیش از دو ساعت را در اینترنت سپری می‌کنند.
 
وی افزود: در کنار افزایش کاربران اینترنتی، میزان جنایات سایبری هم تا شش برابر افزایش یافته است.
 
این مقام روس، بیشترین تخلف را در حوزه برداشت‌های غیرقانونی از کارت‌های اعتباری هنگام خریدهای اینترنتی و ارسال بدافزارها به سیستم‌های عامل شرکتها، برای اخاذی از آنان عنوان کرد.
 
در حال حاضر قیمت یکماه اینترنت نامحدود با سرعت ۲۰۰مگابیت برثانیه در کنار استفاده از صد شبکه تلویزیونی به همراه مودم رایگان برای کاربران روسیه ۴۹۰ روبل در ماه (۸.۵ دلار) هزینه دارد.
ادامه مطلب

امکان، انتقال باقی‌مانده بسته اینترنت توسط شاتل موبایل ممکن شد

شاتل موبایل، امکان انتقال بخشی از باقی مانده بسته‌های اینترنت همراه به دوره بعد را برای مشترکین سیم کارت های خود امکان پذیر کرد.
 
به گزارش روابط عمومی شاتل موبایل، قابلیت منحصر به فرد انتقال باقی مانده ترافیک بسته‌های اینترنت زمانی فعال می‌شود که در بسته‌های مرتبط، اعتبار زمانی بسته خریداری شده به پایان رسیده اما حجم دیتای مشترک به طور کامل مصرف نشده باشد. در این حالت، مشترک می‌تواند با تمدید بسته قبلی برای دوره زمانی مشابه، بخشی از باقی ‌مانده بسته فعلی خود را به دوره زمانی بسته جدید منتقل کند.
 
بنابر این گزارش، شاتل موبایل طرح‌ها و بسته‌های متنوع و مقرون به صرفه‌ای به مشترکین خود ارائه کرده که تجربه متفاوتی از خدمات تلفن همراه ۳G، ۴G و ۴٫۵G را به آنها عرضه می‌کند. شاتل موبایل در حال حاضر، ۲۴ بسته شامل بسته‌های آغازین، بسته افزایشی اینترنت همراه با قابلیت تمدید خودکار به همراه دقایق رایگان مکالمه و دسترسی به خدمات سینمایی نماوا را در اختیار مشترکین سیم کارت های خود قرار داده است.
 
متقاضیان برای خرید سیم‌کارت‌ها و بسته‌های شاتل موبایل می‌توانند به وب سایت www.shatelmobile.ir مراجعه کنند یا با مرکز تماس ۲۴ ساعته شاتل موبایل به شماره ۰۹۹۸۱۰۰۰۰۰۰ تماس بگیرند.
ادامه مطلب

موتورهای جست‌وجوی بومی، گوگل‌های ایرانی می‌شوند؟

تصور کنید دسترسی به جست‌وجوگرهایی مثل گوگل یا یاهو برای مدتی در کشور قطع شود. این اتفاق می‌تواند برای حوزه‌های مختلف مثل سیستم آموزشی تاثیرگذار باشد و در این راستا طرح و تقویت یک جست‌وجوگر بومی از همین دریچه توجیه‌پذیر و ضروری به نظر می‌رسد.
 
طرح و ایده جست‌وجوگرهای بومی تقریبا در دوره دوم دولت احمدی‌نژاد مطرح شد که موضوعیت آن هم حلقه تهدیدات و تحریم‌هایی بود که هر روز بر علیه کشور تنگ تر می‌شد. همین مساله نیاز به ایجاد گزینه‌های داخلی تولیدات و خدمات خارجی را چند برابر می‌کرد. جویشگر بومی یکی از این گزینه‌های جایگزین داخلی است که همچنان از اهمیت برخوردار بوده و به آن توجه می شود.
 
۵۰ میلیارد تومان اعتبار برای جویشگرهای بومی
 
رئیس پژوهشکده فناوری اطلاعات پژوهشگاه ارتباطات و فناوری اطلاعات با اشاره به اعتبارات اختصاص‌یافته به طرح جویشگر بومی بیان کرد: کل اعتباری که تا کنون در طرح جویشگر اعتبار داده شده است، حدود ۵۰ میلیارد تومان است که تا کنون ۳۰ میلیارد از این مبلغ هزینه شده است. سهم “پارسی جو” و “یوز” به عنوان دو جویشگر بومی از این هزینه در حدود ۲ میلیارد تومان و تامین زیرساخت پردازشی آنها بوده است.
 
علیرضا یاری با بیان این ادعا که جویشگرهای بومی تا کنون توانسته­‌اند به روزانه ۷۰۰ هزار بازدید و حدود ۲۰۰ هزار پرس‌وجو دست پیدا کنند که نشان‌دهنده دستیابی به بازار حداقلی است، گفته بود: قطعا این بازار نیاز به توسعه دارد و باید به روزانه چندمیلیون پرس‌وجو دست پیدا کنیم. یکی از برنامه­‌های در نظر گرفته شده برای توسعه بازار جویشگر، سوق دادن سازمان­های دولتی به استفاده از جویشگرهای بومی است. شناسایی و تولید خدمات مبتنی بر نیاز خاص کاربران بومی و تولید و غنی کردن محتوای فارسی نیز از دیگر برنامه­‌های آتی برای افزایش قدرت و جذابیت جویشگرها است.
 
بر اساس آخرین نتایج گزارش‌شده توسط وب‌آزما، دقت نتایج ارائه‌شده توسط جویشگرهای بومی در حدود ۸۰ درصد دقت نتایج ارائه‌شده توسط بهترین جویشگرهای غیربومی است. البته توجه به این نکته حائز اهمیت است که تمرکز اصلی جویشگرهای بومی بر پرس‌وجوهایی است که به زبان فارسی ارائه می‌شوند و وب‌آزما نیز در ارزیابی‌های خود این موضوع را مورد توجه قرار داده است. با این حال، توانایی شناسایی صفحات پرکاربرد و مهم انگلیسی و امکان جست‌وجو روی این صفحات نیز مورد انتظار است و قطعاً در ارزیابی‌ها هم لحاظ می‌شود.
 
به اعتقاد کارشناسان در یک نگاه درازمدت، علاوه بر آنکه جویشگرهای بومی می‌توانند به استقلال ملی در فضای سایبری کمک کنند، به نوعی موتور محرکه صنعت IT کشور نیز محسوب می‌شوند، زیرا به خوبی می‌توانند مشتریان را به کسب و کارهای مورد نیاز خود هدایت کنند. از این لحاظ، تأثیر بسزایی در رونق فضای کسب و کار IT داشته و فرصت‌های شغلی فراوانی را ایجاد خواهند کرد.
 
خدمات جویشگرهای بومی هنوز بلوغ نرسیده است
 
در این باره مژگان فرهودی – مدیر آزمایشگاه ارزیابی خدمات وب پژوهشگاه – در پاسخ به اینکه آیا موتورهای جست‌وجوی بومی در اندازه جویشگرهای بومی سایر کشورها قابلیت دارند، به ایسنا گفت: قطعا در حال حاضر هنوز این خدمات به بلوغ کافی برای استفاده همه جانبه نرسیدند و بنابراین نمی‌توان آنها را به صورت کامل جایگزین کرد، اما می­‌توان در زمینه­‌هایی که قوت بیشتری دارند از آنها بهره‌برداری کرد. به عنوان نمونه برای خدمت جست‌وجوی پیمایشی که در آن به دنبال آدرس یک سایت می­‌گردیم در حال حاضر جویشگرهای بومی در وضعیت خوبی قرار دارند. یا سرویس­‌های جانبی نظیر ترجمه ماشینی و سرویس خبر با استقبال خوبی از جانب کاربران بومی مواجه شده است.
 
اما جویشگرهای داخلی بازار بزرگی را در بخش‌های آموزشی و پژوهشی دارند که می­‌توانند با تقویت زیرساخت‌های خود و هوشمندسازی بیشتر در سطح وسیعی کاربران ایرانی را جذب کنند. از جمله دیگر فرصت‌های مناسب موجود برای جویشگرهای بومی جست‌وجوی امن و خدمت‌رسانی در سطح کودکان و مقاطع مختلف آموزش و پرورش است که فرصت مناسبی برای ظهور و بروز خود دارند. سرویس جست‌وجوی سازمانی نیز سرویسی است که می­‌تواند با تعامل بین جویشگرهای بومی و مراکز دولتی در بسیاری از سازمان‌های دولتی جایگزین جویشگرهای موجود آنها شود که بعضا از کیفیت مناسبی نیز برخوردار نیستند.
 
فرهودی همچنین با اشاره به تفاوت جویشگرهای ایرانی با مشابه خود خاطرنشان کرد: هنوز جویشگر بومی با بسیاری از جویشگرهای بومی نظیر یاندکس روسیه فاصله قابل توجهی دارد و قطعا برای رسیدن به بلوغ مناسب باید مسیر دشوار و طولانی را طی کند. اما می­‌توان با تمرکز بیشتر در زمینه­‌های ذکرشده و فرهنگ­‌سازی استفاده از آنها، به تدریج بازار خود را بزرگ کرده تا به سطح بلوغ مناسبی برسد.
 
جویشگر بومی اشتغال‌زا بوده است
 
نقش موتورهای جست‌وجو بر ایجاد شغل نکته مهم دیگری است در این باره مدیر گروه سکوهای فناوری اطلاعات پژوهشگاه معتقد است: جویشگرهای بومی در حال حاضر حدود صدها نفر پرسنل را جذب کرده و توانسته­­‌اند جوانان مستعد و متخصص را در زمینه­‌های مرتبط به کارگیرند. در صورتیکه پروژه‌های مرتبط با جویشگر در یک طرح ملی و بزرگ بخواهند عملیاتی شوند قطعا هزاران فرصت شغلی ایجاد خواهد شد و بازار بزرگی را ایجاد خواهد کرد.
 
اما درآمد جویشگرها عمدتا از طریق تبلیغات adwords است که در حال حاضر مهم‌ترین منبع درآمد گوگل نیز این خدمت است. ارائه این خدمت مستلزم دارا بودن سهم بازار بزرگی از کاربران در زمینه جست‌وجوی وب است. بنابراین در یک نگاه درازمدت، علاوه بر آنکه جویشگرهای بومی می‏‌توانند به استقلال ملی در فضای سایبری کمک کنند، به نوعی موتور محرکه صنعت IT کشور نیز محسوب می‏‌شوند، چراکه به خوبی می‏‌توانند مشتریان را به کسب‌وکارهای مورد نیاز خود هدایت کنند. از این لحاظ، تأثیر بسزایی در رونق فضای کسب‌وکار IT داشته و فرصت‏های شغلی فراوانی را ایجاد خواهند کرد.
 
با توجه به  در نظر گرفتن بودجه ۵۰ میلیارد تومانی برای طرحی نه چندان عظیم همچون جویشگر بومی، انتظار ایجاد اشتغال برای چندین نفر، زیاد دور از ذهن نیست؛ اما مساله مهمتر این است که نسبت ایجاد اشتغال از نسبت سرمایه اولیه فراهم آمده توسط دولت بیشتر باشد تا هم منابع ملی به طور خام مصرف نشود و هم یک مجرای درآمدی بلندمدت برای صاحب اصلی سرمایه که دولت است ایجاد شود.
 
نقش جویشگر بومی در تولید محتوای داخلی
 
اما خسرو سلجوقی – عضو هیات عامل سازمان فناوری اطلاعات و مجری طرح افزایش تولید محتوای بومی دیجیتال – درباره نقش جویشگرها در افزایش محتوای بومی گفته است: دو جویشگر بومی مطرح یوز و پارسی‌جو هستند که کمک زیادی به تولید محتوای بومی می‌کنند. جویشگر سوم نیز توسط یک شرکت بخش خصوصی تولید شده بود و ما علاقه‌مند به توسعه آن بودیم و برای حمایت از آنها اعلام آمادگی کردیم، البته به دلیل تغییر وظایفش فعلا متوقف شده و در خصوص جویشگری فعلا اقداماتی انجام نمی‌دهد.
 
دبیر شورای راهبردی طرح جویشگر بومی هم اظهار کرده بود: مهم‌ترین سرویس فناوری اطلاعات در حوزه اقتصادی، موتورهای جستجوگر هستند و البته به دلیل رقابت سختی که با گوگل وجود دارد، ورود به آن دشوار است، اما حوزه IT‌ هر کشوری که جویشگر بومی دارد، از حوزه‌های پایه فناوری اطلاعات آن کشور است.
 
یاری با بیان اینکه استراتژی جویشگرهای بومی این است که کاری کند مردم به سمتش بیایند، اظهار کرد: طرح جویشگر بومی ما پنج ساله است، تا سه سال توسعه و یکپارچگی و دو سال هم بحث پشتیبانی که به ثمر بنشیند، اما مهم‌ترین چالش این است که مردم باید به سمت جویشگرهای  بومی بروند تا این طرح موفق شود، در غیر این صورت این طرح موفق نخواهد شد.
 
وی همچنین با اشاره به یاندکس -جویشگر بومی کشور روسیه- بیان کرد: در روسیه، سه جویشگر بومی موفق هست که در بازار رقابت می‌کنند و درصدهای مختلفی را بر عهده دارند. درآمد جویشگرهای بومی روسیه ۱.۲ میلیارد دلار است که ۹۰ درصد آن از تبلیغات حاصل شده و ۸۰۰ میلیون دلار آن نصیب یاندکس می‌شود که ۵۷ درصد بازار جویشگرها را در دست دارد.
 
دبیر شورای راهبردی طرح جویشگر بومی با بیان اینکه در تعداد جویشگرها محدودیتی وجود ندارد، گفت: ما با توجه به بودجه‌ موجود، می‌توانیم از سه جویشگر حمایت کنیم که در حال حاضر در شرف عقد قرارداد هستند و البته در نهایت دو جویشگر بومی خواهیم داشت.
 
«پارسی‌جو» و «یوز»، جویشگرهای بومی ایرانی
 
«گرگر» و «پارسی‌جو» موتورهای جست‌وجوی ملی هستند که قدمت آنها به حدود ۱۰ سال نیز می‌رسد و «یوز» همچنان جدیدترین جستجوگرهای بومی است، اما ظاهرا این جویشگرها آنچنان که باید مورد استقبال عمومی قرار نگرفته‌اند و همچنان تمایل مردم برای مراجعه به موتور گوگل بیشتر است.
 
در این مورد محمود واعظی – وزیر وقت ارتباطات و فناوری اطلاعات – معتقد است باید توقع خود را از موتورهای جست وجو مشخص کنیم و البته انتظار دارد این موتورها در یک فضای رقابتی توجه و اعتماد کاربر را به خود جلب کنند، بتوانند بخشی از نیازمندی‌های مردم را از طریق توانمندی داخلی تامین کنند و مردم برای یافتن پاسخ سوالات خود به موتورهای جست‌وجویی مراجعه کنند که محتوای داخلی را ارائه می‌دهد.
 
همان‌طور که به گفته دست اندرکاران ساخت جست‌وجوگر «یوز» تا به حال هزینه‌ای ۷ میلیارد تومانی داشته و راه‌اندازی موتورهای جست‌وجوی «گرگر» یا «پارسی‌جو» نیز قاعدتا هزینه‌های این چنینی داشته است، به اعتقاد کارشناسان برنامه‌نویسی ساخت و بهینه‌سازی برروی موتورهای جست‌وجو بسیار سخت و گران است و سرمایه‌گذاری‌های چندین برابر هزینه کنونی و معادل ۱۷۰ میلیارد تومان می‌طلبد.
 
اما در حال حاضر  دو موتور جست‌وجوی «پارسی‌جو» و «یوز» در ایران فعالیت دارند که توسط شرکتهای دانش‌بنیان تاسیس شده و نگه‌داری می‌شوند. پارسی‌جو تحت حمایت دانشگاه یزد و جویشگر یوز محصول شرکت دانش‌بنیانی است که از طریق سازمان فناوری اطلاعات گرنت پژوهشی گرفته و گسترش آنها نیازمند حمایت دولت است.
 
امیرعلی خیراندیش – مدیر اجرایی پروژه ملی موتور جست‌وجوگر پارسی جو – در توضیح دلایل راه اندازی این جویش گر بومی گفته بود: در هیچ کجای دنیا، جویشگر بومی با هدف پر کردن جای گوگل و یاهو راه اندازی نمی شود. با مطرح شدن پروژه جستجوگر ملی، بسیاری تصور می کنند که این جویشگر قرار است جای گوگل و یاهو را بگیرد به همین خاطر به طور مداوم پارسی جو با این موتورهای جست‌وجوگر مقایسه می شود درحالی که هدف ما پاسخگویی به نیازهای بالقوه کاربران در اینترنت است.
 
وی با بیان اینکه در هیچ کجای دنیا، جویشگر بومی با هدف پر کردن جای گوگل و یاهو راه اندازی نمی شود افزود: قرار نیست پارسی جو، جای گوگل را در ایران بگیرد چرا که پارسی جو و گوگل دو هدف مختلف را دنبال می کنند و درواقع کارکرد این دو با یکدیگر متفاوت است.
 
در هر حال حمایت از جویشگرهای بومی براساس تهیه و ارائه طرح کسب‌وکار به تصویب شورای راهبری جویشگر بومی رسیده و مقرر شد که مدل‌های کسب‌وکار موتورهای جست‌وجوی «پارسی‌جو» و «یوز» برای ادامه فعالیت به شورای راهبری ارائه شوند.
 
موتور جستجو ابزاریست که به منظور جست و جو در وب برای بدست‌آوردن اطلاعات درخواست شده، به کار می‌رود. نتایج یافته شده به طور معمول در صفحه‌ای با عنوان صفحهٔ نتایج جستجو (Search engine results page) فهرست می‌شوند. جستجو پیشرفته، جستجو زنده، جستجو تصویری، جستجو ویدیویی و جستجو علمی انواع جستجوهای مممکن از طریق موتورهای جستجو است.
 
در سال ۱۹۹۳ چند صد وب‌سایت کار جستجوگر خود را در دنیای اینترنت شروع کردند که البته بیشتر آن‌ها در دانشگاه‌ها مورد استفاده قرار می‌گرفتند، اما خیلی قبل از آن و در سال ۱۹۹۰ نخستین موتور جستجو کار خودش را آغاز کرده بود. این موتور که تحت عنوان Archie شناخته می‌شد، توسط دانشجوی دانشگاه McGill با نام Alan Emtage درست شده بود که اسم آن در اصل Archieved بود که به صورت اختصاری و تحت نام Archie نام گذاری شد. این موتور جستجو که از طریق فعالیت در FTPها کار می‌کرد، تنها قادر بود از روی نام و تیتر مطلب آن را تشخیص بدهد و نمی‌توانست تا به جستجو در بین کلمات محتوا بپردازد. موتورهای جستجوی عمده که امروزه کاربرد دارند، از پیشرفت سالهای ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۸ نشات می گیرند.
ادامه مطلب

سرویس SoundCloud رفع فیلتر شد

مطابق گزارش کاربران در شبکه های اجتماعی، به نظر می رسد که سرویس استریم موسیقی SoundCloud از ساعاتی پیش در ایران رفع فیلتر شده است. در حال حاضر می توانید با مراجعه به وبسایت این سرویس، بدون نیاز به ابزار تغییر دهنده آی پی در آن ثبت نام کرده و از مزایای آن استفاده کنید.
 
به نظر می رسد که این موضوع برای اپلیکیشن های iOS و اندروید ساوندکلاود هم صادق باشد. ساوندکلاود یک پلتفرم آنلاین استریم موسیقی است که در سال ۲۰۰۷ و توسط دو  سوئدی در کشور آلمان بنیان گذاری شد و مطابق آخرین آمار منتشر شده در حال حاضر پذیرای بیش از ۴۰ میلیون دوستدار موسیقی و ماهانه بیش از ۲۰۰ میلیون شنونده از سراسر دنیاست.
 
شکی نیست که رفع فیلتر این سرویس محبوب می تواند خبر خوشحال کننده ای برای هنرمندان و فعالان عرصه موسیقی در ایران باشد. اما خبر خوب دیگر این که به نظر می رسد ساوندکلاود تنها پلتفرم موسیقی محوری نیست که امروز در ایران رفع فیلتر می شود.
 
سرویس استریم موسیقی SoundCloud از ساعاتی پیش در ایران رفع فیلتر شده است
از دقایقی پیش در شبکه های اجتماعی زمزمه هایی مبنی بر رفع فیلترینگ سرویس اسپاتیفای هم به گوش می رسد. البته بسیاری می گویند که هنوز نمی توانند بدون ابزار تغییر دهنده آی پی به اسپاتیفای دسترسی داشته باشند، با این وجود رفع فیلترینگ این سرویس برای بخشی از کاربران ممکن است نشانه ای بر این باشد که به زودی کلیه کاربران ایرانی بدون محدودیت به آن دسترسی پیدا کنند.
 
اگر چه هنوز هیچ کدام از مقامات رسمی کشور نسبت به رفع فیلترینگ این دو سرویس واکنشی نشان نداده اند، اما با توجه به گفته های آقای محمدجواد آذری جهرمی، وزیر فعلی ارتباطات به نظر می رسد که رفع فیلترینگ سرویس های پر استفاده اینترنتی در ایران (از جمله توییتر و یوتوب) جزو برنامه های مهم دولت فعلی در آینده نزدیک باشد که باید آن را به فال نیک گرفت.
 
آیا ساوندکلاود و اسپاتیفای برای شما هم رفع فیلتر شده و می توانید بدون ابزار تغییر دهنده آی پی به آن ها دسترسی داشته باشید؟ با ما در میان بگذارید.
ادامه مطلب

اینترنت پرسرعت‌تر به خانه‌ کاربران رسید

اینترنت پرسرعت برای دانلود فیلم و نرم‌افزار، تلفن تصویری، مشاهده برنامه‌های زنده تلویزیونی با کیفیت HD و ۴K، بانکداری الکترونیک، بازی و خرید آنلاین، آموزش و پزشکی از راه دور و اینترنت اشیا از جمله سرویس‌های قابل ارائه به صورت همزمان بر بستر فیبر نوری است.
 
به اعتقاد برخی از کارشناسان حوزه شبکه‌های مخابراتی، بر اساس الگوهای موجود در دنیا، در منطقه خاورمیانه و شمال افریقا (منا)، کشورهایی چون قطر، کویت ، ترکیه و لبنان استفاده از فیبر نوری به منازل (FTTH) را شروع کرده‌اند و باوجود جمعیت کم، در رتبه‌بندی‌ها از ما جلوتر هستند؛ ایران مقدمات عضویت در مجمع جهانی فیبر نوری در آسیا را انجام داده‌ و ثبت‌نام های مقدماتی صورت گرفته است که زمانی که در این مجمع عضو شود و آمارهای شرکت مخابرات ایران به رسمیت شناخته شود؛ جایگاه مناسبی برای کشور ایجاد خواهد شد.
 
با اجرای پروژه «فیبر نوری به منازل»، به جای کابل مسی، فیبر نوری به کاربران خانگی، ادارات و موسسات ارائه می‌شود. طرح اتصال فیبر نوری که سرعت ارتباط را در حد چشمگیری افزایش می‌دهد، در کشورهای مختلف دنیا انجام شده است. اما جایگزینی فیبرنوری به جای کابل مسی زمانی مقرون به صرفه خواهد بود که محتوای دیجیتال بسیار زیادی برروی شبکه‌ها تعریف شود و کاربران نیاز به داشتن سرعت بالا را احساس کنند. با ارائه سرویس فیبر نوری به منازل توسط مخابرات، مشترکان می‌توانند با انتخاب بسته مورد نظر خود که هر کدام دارای سرعت و حجم متفاوت است، از اینترنت با سرعت و کیفیت بالا بهره ببرند.
 
اکنون بنابر اعلام مدیر مخابرات تهران، تاکنون ۱۴ هزار منزل و مرکز تجاری با فیبرنوری و با سرعت یک گیگابیت در ثانیه به شبکه متصل شده‌اند. اما پیش از این محمود واعظی _وزیر پیشین ارتباطات و فناوری اطلاعات با اشاره به انتخاب خوزستان به‌عنوان نخستین استان کشور در ایجاد فیبرنوری خانگی گفته بود: این امر می‌تواند موجب تحول اقتصادی منطقه آزاد اروند و آبادان و خرمشهر شود. اخیرا در شرکت مخابرات ایران تصمیم گرفته‌ایم که فیبر نوری را به محل کار، منازل و بخش‌های اقتصادی کشور ببریم. خوزستان و شهر آبادان برای اجرای این طرح به صورت پایلوت انتخاب شده‌اند.
 
وی همچنین گفته بود: برای افتتاح طرح‌ها و پروژه‌هایی که امروز به بهره‌برداری می‌رسند، بیش از  ۲۰۰ میلیارد تومان هزینه کرده‌ایم. امروز همچنین مرکز ان‌آی‌ایکس (NIX) و گیت بین‌الملل اهواز افتتاح می‌شوند.
 
واعظی همینطور در مراسم بهره‌برداری مرحله نخست اتصال فیبر نوری به در منازل، با بیان اینکه در دو دولت گذشته به ICT نگاه تشریفاتی می‌شد، اظهار کرده بود: سیاست دولت یازدهم، سیاست توسعه‌ای است و ما با همه محدودیت‌ها تلاش کردیم برای بخش خصوصی اعتمادسازی کنیم تا بتواند سرمایه‌گذاری کند. بنابراین ما با بخش خصوصی رقابت نمی‌کنیم، بلکه سیاست گذار و حمایت گر آنها هستیم.
 
مرحله نخست گسترش شبکه دسترسی به فیبر نوری در منازل توسط شرکت مخابرات ایران تحت عنوان (تانوما) در هشت شهر در اردیبشهت ماه ۱۳۹۶ به صورت رسمی افتتاح شد، شبکه دسترسی بر پایه فیبر نوری (FTTH) با حضور اسحاق جهانگیری، معاون اول رئیس‌جمهوری و وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات در مرکز مخابرات شهید فرد اسدی تهران افتتاح شد.
 
درخواست شبکه فیبر برای مشترکان رایگان است و با ارائه سرویس فیبر، مشترکان می‌توانند از هر یک از بسته‌های موجود در پورتال مخابرات استفاده کنند. تمامی این بسته‌ها، برگردان رایگان از سیم مسی به فیبر دارند و مدت قرارداد آنها ۱۲ ماه است. مشترکان می‌توانند در پورتال مخابرات و در بخش تانومای اینترنت، از جزئیات بسته‌ها آگاه شده و آنها را سفارش دهند.
 
در همین راستا وزیر سابق ارتباطات و فناوری اطلاعات با حلقه گمشده توصیف کردن شبکه فیبر نوری برای شبکه ملی اطلاعات بیان کرده بود: سیاست دولت یازدهم، سیاست توسعه‌ای است و ما با همه محدودیت‌ها تلاش کردیم برای بخش خصوصی اعتمادسازی کنیم تا بتواند سرمایه‌گذاری کند. بنابراین ما با بخش خصوصی رقابت نمی‌کنیم، بلکه سیاست گذار و حمایت گر آنها هستیم.
 
بر این اساس، انتقال فیبر نوری در هشت شهر تهران، مشهد، اصفهان، تبریز، شیراز، اهواز، کرمانشاه و کرج آغاز به کار کرد. بدین ترتیب در استان تهران ۲۴۵ هزار پورت، اصفهان ۸۵ هزار پورت، مشهد ۸۰ هزار پورت، شیراز ۶۱ هزار پورت، خوزستان ۶۱ هزار پورت، کرج ۲۸ هزار پورت و کرمانشاه ۲۰ هزار پورت فیبر نوری آماده واگذاری به متقاضیان است.
 
اما محمدجواد آذری جهرمی _وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات دولت دوازدهم_ نیز در روزهای نخست شروع به کار خود در سمت وزارت ICT  با بیان اینکه معضل جدی اینترنت‌های خانگی «سیم مسی» است که امروز زیر دو مگابایت سرعت را منتقل می‌کنند، گفته است: این سیم‌ها به خوبی نمی‌توانند سرعت را منتقل کنند و راهکار آن اجرای پروژه FTTB یا FTTH است که شرکت های FCT مجوز گرفته اند و فکر می‌کنم ظرف یک سال تا یک سال و نیم آینده در سطح هر شهر کلان کشور پروژه فیبر نوری مان اجرا شده باشد و برای VDSL هم تلاش می‌کنیم که شرکت‌ها را افزایش دهیم تا در زمانی کوتاه تر از ۱۸ ماه این ظرفیت ها را پیاده سازی کنند تا بتوانیم سرعت متناسب برای اینترنت را تا یک مگابیت افزایش دهیم.
 
اتصالات پهن باند فیبر به خانه یا همان اتصالات پهن باند FTTH ، معرف اتصالات کابل فیبرنوری برای اماکن به صورت اختصاصی است. این سیستم‌ها که براساس نور هستند، توان انتقال انبوهی از اطلاعات به شکل کارآمدتری از قبیل تلفن، ویدئو، داده و غیره را در مقایسه با شیوه سنتی کابل‌های مسی دارا هستند. این فناوری به سرعت رو به گسترش است زیرا برتری‌هایی نسبت به فناوری‌های کنونی دارد که امکان اتصال پرسرعت‌تر و ظرفیت برد بیشتر نسبت به زوج‌های پیچیده رسانا و خطوط DSL از جمله آنهاست.
 
بسیاری از محققان و آگاهان این عرصه معتقد هستند که شرکت‌های بزرگ و قدیمی مخابراتی چنانچه بتوانند زیرساخت‌های خود را به‌روز کنند، می‌توانند از طریق اجاره زیرساخت‌ها کسب درآمد کنند. آنچه از این پس مخابرات را درگیر خواهد کرد یافتن مشتریان جدید برای این محصول است. بنابراین در این تاریخ مکان‌های فیبرگذاری‌شده روی نقشه‌های استان‌ها مشخص خواهد شد و باید در انتظار چگونگی اقبال مشتریان مخابراتی به این طرح بود.
 
پروژه رساندن فیبر نوری به در منازل و جایگزینی آن با کابل مسی با توجه به افزایش سرعت ارتباطات اینترنتی، در سال‌های اخیر مورد توجه مسوولان وزارت ارتباطات قرار گرفته و اگرچه در ابتدا اپراتور چهارمی به عنوان مجری این پروژه در نظر گرفته شده بود اما با توجه به مشکلاتی با تاخیر روبه‌رو شده و هنوز به مرحله اجرای کامل نرسیده است.
 
با اجرای پروژه «فیبر نوری به منازل»، به جای کابل مسی، فیبر نوری به کاربران خانگی، ادارات و موسسات ارائه می‌شود. طرح اتصال فیبر نوری که سرعت ارتباط را در حد چشمگیری افزایش می‌دهد، در کشورهای مختلف دنیا انجام شده است. اما جایگزینی فیبرنوری به جای کابل مسی زمانی مقرون به صرفه خواهد بود که محتوای دیجیتال بسیار زیادی برروی شبکه‌ها تعریف شود و کاربران نیاز به داشتن سرعت بالا را احساس کنند.
 
اما باقری چناری -مدیر عامل اپراتور فیبر نوری- پیش از این با بیان اینکه پروژه اتصال فیبر نوری به منازل و سازمان‌ها حداقل به طور متوسط به پنج میلیارد دلار سرمایه احتیاج دارد، گفته بود: اگر پروژه ایرانیان نت، هشت سال به طول بیانجامد به طور متوسط سالانه به ۷۰۰ میلیون دلار (۳۰۰۰ میلیارد تومان) سرمایه‌گذاری نیاز دارد.
 
تانوما (تار نوری مخابرات ایران) به معنی «فیبرنوری تا ساختمان/خانه» است. این سرویس به تکنولوژی جدیدی اطلاق می‌شود که به جای استفاده از کابل مسی از فیبر نوری برای انتقال اطلاعات تا ساختمان و یا محل مشتری بهره می‌برد و می‌توان سرویس‌های گوناگونی از جمله تلفن، اینترنت، سرویس‌های چندرسانه‌ای و دیگر سرویس‌های بر بستر دیتا را با سرعت و کیفیتی بسیار بالاتر از کابل مسی در اختیار مشترکان قرار داد.
ادامه مطلب

کدام سازمانها پاسخگو هستند؟

در کشورهای نفت‌خیز به دلیل وجود درآمدهای بالای ارزی، اندازه دستگاه دولت بسیار بزرگتر از حد ضروری آن می شود. چنین فضایی مستعد بروز انواع رانت‌های اطلاعاتی و مالی پنهان است و بهترین اقدام دولتها در چنین شرایطی می‌تواند ایجاد فضای باز اطلاعاتی در دستگاه های زیرنظر خود باشد.
 
دولت تدبیر و امید به صورت پراکنده برخی اقدامات را در راستای شفاف‌سازی اطلاعات انجام داده است که علی رغم تبلیغات رسانه‌ای پر سروصدا اما هنوز به اجرای کامل نرسیده‌اند. یکی از این طرح‌ها سامانه دسترسی آزاد به اطلاعات است که راه‌اندازی آن به خودی خود یک حرکت رو به جلو مهم تلقی می‌شود. ضمن اینکه با این سامانه امکان دسترسی واقعی شهروندان به اطلاعات برخی سازمان ها فراهم شده است اما این انتظار وجود دارد که اطلاعات آن به صورت کاملا شفاف در اختیار همگان قرار گیرد.
 
قانون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات در ایران در سال ۱۳۸۷ به تصویب مجلس شورای اسلامی و در سال ۱۳۸۸ به تأیید نهایی مجمع تشخیص مصلحت نظام رسید اما تدوین آیین‌نامه اجرایی و ابلاغ آن تا سال۱۳۹۴ در دوره اول دولت روحانی طول کشید.   براساس این قانون هر فرد ایرانی می‌تواند به همه اطلاعات طبقه‌بندی نشده ارگان های حاکمیتی دسترسی داشته باشد.
 
اما سامانه انتشار و دسترسی آزاد بعد از ۸ ماه کار مطالعاتی و تطبیقی و با پیگیری سازمان فناوری اطلاعات، به بهره برداری رسید. این سامانه بعد از ابلاغ قانون دسترسی آزاد به اطلاعات و تدوین آیین نامه های آن طراحی و راه اندازی شده است. قانون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات در سال ۸۸ توسط مجلس به دولت ابلاغ شد اما در نهایت در دولت یازدهم و درسال ۹۳ آیین نامه اجرایی آن توسط دولت تدوین شد.
 
پخش زنده جلسات مجلس در راستای دسترسی آزاد به اطلاعات
 
پیش از این حسین انتظامی _دبیر کمیسیون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات_ از اتصال ۳۴ دستگاه از مجموع ۴۰۰ دستگاه مشمول قانون دسترسی آزاد به اطلاعات به این سامانه خبر داده بود. او در مراسم رونمایی از سامانه انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات، با اشاره به تصویب قانون دسترسی آزاد به اطلاعات در سال ۸۸ اظهار کرده بود: جمهوری اسلامی ایران از ابتدا به دسترسی آزاد به اطلاعات اعتقاد داشت و پخش زنده جلسات مجلس نیز در همین راستاست. با وجود این اجرای این طرح تا سال ۹۲ به تعویق افتاد.
 
انتظامی همچنین با اشاره به پروژه‌ی دیگر مرتبط به این قانون یعنی «کار پوشه ملی ایرانیان» توضیح داده بود: بر مبنای آن، همه مردم ایمیلی خواهند داشت که در واقع همان کد ملی آنان است و این کارپوشه، بتدریج در اختیار مردم قرار می‌گیرد. با افتتاح سامانه دسترسی آزاد به اطلاعات عملا اولین کسانی که دارای کارپوشه می‌شوند، همین گروه خواهند بود.
 
رفع فساد با دسترسی آزاد به اطلاعات
 
در مراسم رونمایی از سامانه دسترسی آزاد به اطلاعات که در اواخر دوره اول دولت روحانی برگزار شد، وزرای ارتباطات و فناوری اطلاعات و ارشاد و فرهنگ اسلامی حضور داشتند. محمود واعظی _وزیر وقت ارتباطات و فناوری اطلاعات_ با بیان اینکه دسترسی به اطلاعات به شفاف‌سازی و رفع فساد کمک می‌کند، این شاخص‌ها را جزو فرآیند دموکراسی دانست و گفت: دسترسی آزاد به اطلاعات یک فرآیند دو سویه است که هم دستگاه‌ها باید اطلاعات خود را در اختیار مردم بگذارد و هم مردم به صورت صحیح از این اطلاعات استفاده کنند.
 
میزان دسترسی آزاد به اطلاعات معیار یک دولت خوب
 
محمد صالحی امیری _وزیر سابق فرهنگ و ارشاد اسلامی_ نیز شفافیت و دسترسی آزاد به اطلاعات را مانعی در مقابل فساد توصیف کرده بود، گفت: ادعای دموکراسی و مردم‌سالاری دینی با دسترسی آزاد به اطلاعات فراهم می‌شود و ما از لحاظ قانونی حق نداریم اطلاعات را محدود کنیم.
 
محمد صالحی امیری در آیین رونمایی از سامانه انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات اظهار کرده بود: در مباحث جدید قدرت علمی که عناصر قدرت را تعریف می‌کنند، عواملی مانند قدرت مغز، رسانه، تکنولوژی و اطلاعات به عنوان شاخص‌های قدرت تعریف می‌شود. بنابراین اطلاعات عامل قدرت است که صاحبان اصلی آن مردم و حاکمان امانتدار آن هستند.
 
وی همچنین با بیان اینکه مردم مصرف‌کننده اطلاعات هستند و محدود کردن اطلاعات مغایر با مبانی قانونی است، اظهار کرد: یکی از شاخص‌های دولت‌ها و حکمرانی خوب در جامعه امروز، میزان دسترسی آزاد به اطلاعات است. قانونمداری و شفافیت نیز سرمایه اجتماعی محسوب می‌شود. دسترسی آزاد به اطلاعات الزاما در چارچوب دولت نیست بلکه حاکمیتی است. همه حاکمیت از جمله قوه مجریه، قضاییه، مقننه و سایر نهادها باید این دسترسی را فراهم کنند.
 
نبود سیستم نظارتی باعث فساد می شود
 
همچنین جمشید جعفر پور _رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی_ در این باره گفته بود: نبود یک سیستم نظارتی که بتواند اطلاعات را در اختیار همگان قرار دهد، باعث فساد می‌شود. اگر این اطلاعات بود، فسادهایی با پسوند نجومی از املاک تا حقوق‌های نجومی نداشتیم.
 
بر این اساس اگر اتصال دستگاه‌ها به دسترسی آزاد شکل بگیرد، بیشترین تاثیرگذاری را در حوزه سیاست و اقتصاد خواهیم داشت. نباید دامنه حریم خصوصی را آنچنان گسترش داد که اطلاعاتی در اختیار مردم قرار نگیرد زیرا حریم خصوصی تعاریف مشخصی دارد. همچنین باید توجه داشت جز منافع ملی، دلیلی بر محرمانه بودن منافع اشخاص و گروه‌ها وجود ندارد.
 
در این راستا، سامانه دسترسی آزاد به اطلاعات سایتی اینترنتی بود که طرح آن توسط مجلس شورای اسلامی در سال ۸۸ ارائه و هدف استفاده از آن دسترسی آزادانه تمامی شهروندان به اطلاعات نهادهای دولتی بوده است. از طریق این سامانه اشخاص حقیقی و حقوقی می‌توانند اطلاعات به خصوصِ یک نهاد دولتی را درخواست کنند و دریافت کنند. پس از آن اطلاعات درخواستی در این سامانه برای عموم منتشر خواهد شد؛ مگر آن که آن اطلاعات حریم خصوصی افراد را نقض کند.
 
نه‌تنها نهادهای وابسته به دولت بلکه نهادهای انقلابی، نیروهای مسلح، قوای قضاییه، مقننه، مؤسسات و شرکت‌ها، سازمان‌ها، نهادهای وابسته به آنها و بنیادها و مؤسساتی که زیر نظر نهاد رهبری اداره می‌شوند و همچنین هر مؤسسه، شرکت یا نهادی که تمام یا بیش از ۵۰ درصد سهام آن متعلق به بخشی از حکومت است، نیز باید اطلاعاتشان را منتشر کنند. موسسات خصوصی ارائه‌دهنده خدمات عمومی، مانند بانک‌ها هم شامل این قانون می‌شوند.
 
نحوه کار با سامانه دسترسی آزاد به اطلاعات
 
اما چگونه می توان به سامانه دسترسی آزادبه اطلاعات متصل و از خدمات آن استفاده کرد؟ سامانه دسترسی آزاد به اطلاعات که به طور آزمایشی در حال فعالیت است در دامنه http://foia.iran.gov.ir/web/guest/home قابل دسترسی است. شما می توانید با وارد کردن مشخصات و شماره تلفن همراه خود در سامانه ثبت نام کنید. کد فعال سازی به شماره همراه شما ارسال خواهد شد. با استفاده از کد فعال سازی می توانید وارد قسمت کاربری درگاه سامانه دسترسی آزادانه به اطلاعات شوید و درخواست خود را به انتخاب سازمان مربوطه ثبت و در صورت نیاز تعرفه قانونی آن خدمت را پرداخت کنید.
 
چه اطلاعاتی را در این سامانه می توانید دریافت کنید؟
 
شما در این سامانه حق دارید از هر موسسه عمومی و خصوصی ارائه دهنده خدمات عمومی (موسسات مشمول بند چ و ح و خ ماده ۱ آیین نامه اجرایی قانون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات) درخواست اطلاعات کرده و پاسخ را دریافت کنید. درخواست شما به اجرایی شدن قانون انتشار و دسترسی ازاد به اطلاعات کمک می نماید. اطلاعات درخواستی به صورت برخط در سامانه منتشر خواهد شد.
 
 اطلاعات درخواستی ارباب رجوع به محض آماده شدن به کارپوشه ملی (قسمت کاربری سامانه و یا ایمیل) آنها ارسال می شود. اطلاعات عمومی در سامانه منتشر خواهد شد و شهروندان دیگر نیز به اطلاعات منتشر شده دسترسی خواهند داشت.
 
کاربران می‌توانند اطلاعات مورد نیاز خود را در حوزه های مختلف مربوط به آمارهای رسمی، اطلاعات قراردادها، ضوابط و آیین نامه‌ها، مشارکت اشخاص در اختیارات سازمان‌ها، انواع اطلاعات و آیین دسترسی، اهداف سیاست ها و خط مشی ها، اختیارات و وظایف ماموران ارشد دستگاه موردنظر، اسناد و مکاتبات اداری، مراحل ارائه خدمات مستقیم به جامعه، شکایت شهروندان از تصمیمات و اقدامات و سایر موارد مربوط به مسائل غیرمحرمانه از طریق این سامانه درخواست کرده و دریافت کنند. غیر از گزینه دسترسی اینترنتی به سامانه انتشار آزاد اطلاعات امکان مراجعه حضوری و تکمیل فرم کاغذی درخواست اطلاعات نیز وجود دارد.
 
کاستی‌های طرح دسترسی آزاد به اطلاعات
 
یکی از کاستی های مشهود این طرح تعداد اندک ارگان‌های تحت پوشش آن است. طبق آخرین اطلاعات تا کنون تنها ۷۸ دستگاه مشمول قانون با معرفی نماینده‌های خود به سامانه انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات پیوسته اند، در حالی که تمامی سازمان ها و نهادهای وابسته به حکومت به معنای عام، مؤسسات خصوصی ارائه دهنده خدمت عمومی و مؤسسات خصوص که با تجویز قانون یا به موجب قانون خاص تأسیس شده اند، مطابق قانون باید پاسخگوی درخواست های شهروندان در خصوص اطلاعات درخواستی شان باشند.
 
بنا بر اعلام مسوولان مربوطه از آغاز به کار رسمی سامانه حدود ۳۰۰۰ شهروند در آن ثبت نام کرده و حساب کاربری دارند که بر این اساس ۷۹ درصد درخواست های ثبت شده توسط دستگاههای متصل به سامانه پاسخ داده شده است.
 
به عنوان مثال بر اساس اطلاعات سامانه، از میان ۱۱ سازمان زیر مجموعه وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات تنها سه سازمان شرکت پست ایران، پست بانک ایران و سازمان فناوری اطلاعات ایران اکنون فعال هستند.
 
در این باره انتظامی به عنوان دبیر کمیسیون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات تاکید کرده که سازمانها باید تلاش کنند در فرصت قانونی بهترین و دقیق ترین پاسخ را برای شهروندان ثبت کنند و در صورتیکه شهروندان نسبت به پاسخ ارائه شده رضایت نداشته باشند می توانند از طریق حساب کاربری شان نسبت به آن اعتراض کنند و مطابق قانون، کمیسیون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات موظف است پیگیر این شکایات باشد.
 
انتظامی همچنین از دستگاههایی که هنوز به این سامانه متصل نشده اند، انتقاد و تاکید دارد که مطالبه به حق مردم است که همه سازمانها نسبت به انتشار اطلاعات پیش دستی کنند تا همه جامعه از حقی یکسان در برابر دسترسی به اطلاعات برخوردار باشند.
 
در هر حال فهرست سازمانهای متصل نشده در سامانه مشخص و به گفته مسوولان این فهرست با تطابق شمولیت با قانون در حال به روزرسانی است و شرکت های زیر مجموعه نیز به این لیست اضافه خواهد شد و مطابق لیست فعلی سازمانهای مشمول، حدود ۴۶۰ سازمان دیگر باید به سامانه متصل شوند.
ادامه مطلب

اینترنت اشیاء در تیررس اسلحه هکرها

اکنون که دستگاه‌های متصل به اینترنت هر روز سهم بیشتری از زیرساخت‌های حیاتی در شهرها و کسب‌وکارها را در سراسر جهان تشکیل می دهند، اینترنت اشیاء نیز جذابیت بیشتری برای هکرها یافته است. سیستمهای هوشمند زیر حمله مهاجمان قرار دارند و سازمان های مجری و پشتیبانی‌کننده این فناوری باید گام‌های مناسبی برای حفاظت از این فناوری بردارند.
 
بدون شک، تعداد دستگاه های اینترنت اشیا (IoT) در آینده به رقمی بسیار بزرگ خواهد رسید. اما در کنار هر فناوری جدیدی، پای مسائل امنیتی نیز در میان است. طبق آمارها، بیشتر دستگاه های متصل به اینترنت اشیا از حفاظت کافی برخوردار نیستند و با این که به کارگیری فناوری IoT در زیرساخت های حیاتی با مزیت های فراوانی همراه است، اما مخاطراتی جدی نیز در پی دارد.
 
فناوری اینترنت اشیا در حال حاضر فراگیرتر از آنی است که بسیاری از کاربران تصور می‌کنند. سیستم‌های زیرمجموعه IoT در گستره‌ای از محیط‌ها و کاربردها، حتی خارج از حلقه‌های مشتریان، پدیدار می شوند. امروزه، تمامی گروه‌ها، از کسب و کارهای سازمانی گرفته تا حکومت های شهری، در حال بهره برداری از دستگاه‌های هوشمند و مجهز به بلوتوث و اینترنت هستند تا قابلیت های حیاتی متعددی را امکان پذیر سازند.
 
بررسی این محیط نشان می دهد که پیش بینی‌های بلندپروازانه برخی صاحب نظران در صنعت در خصوص این حوزه چندان هم دور از ذهن نیست. بر اساس گفته لئو سان، یکی از کارشناسان مؤسسه خدمات مالی The Motley Fool، سیسکو برآورد کرده است که تا سال ۲۰۲۰ مجموعاً ۵۰ میلیارد دستگاه به شبکه IoT متصل خواهند شد؛ از طرف دیگر، شرکت اینتل حتی از این فراتر رفته و پیش بینی کرده است که تا سال ۲۰۲۰ بالغ بر ۲۰۰ میلیارد دستگاه در مجموعه IoT قرار خواهند گرفت.
 
توصیفی دقیق‌تر از موتور جستجوی
 
محققان شرکت ترند مایکرو، اخیراً بررسی عمیق‌تری روی Shodan انجام داده اند. Shodan یک موتور جستجو است که دستگاه‌های متصل به اینترنت، از جمله دستگاه‌های IoT، را فهرست می‌کند. بر اساس یافته های این محققان، تعداد زیادی از دستگاه‌های نامبرده در Shodan به خاطر پیکربندی ضعیف و ملاحظات امنیتی دیگر، در معرض دسترسی و حفاظت نشده هستند. در حقیقت، این محققان موفق به شناسایی شهرهایی شدند که بیشترین تعداد دستگاه های حفاظت نشده در آنها قرار دارد.
 
اما این تنها آغاز راه است؛ مقاله شرکت ترند مایکرو با عنوان «شهرهای آمریکا در معرض خطر: صنایع و سیستم های کنترل صنعتی» نشان داد که دستگاه های فعال در بخش آموزش و پرورش، خدمات رفاهی و خدمات اضطراری نیز هیچ دفاعی در برابر حملات ندارند. به طور کلی، شهرهای هیوستن و لافایت دارای بیشترین تعداد دستگاه های حفاظت نشده در بخش ارائه خدمات اضطراری هستند.
 
علاوه بر این، در حالی که تعداد قابل توجهی از دستگاه‌های حفاظت نشده در بخش آموزش و پرورش در سرتاسر آمریکا وجود دارد، در این میان فیلادلفیا با ۶۵ هزار دستگاه نهایی حفاظت نشده و آسیب پذیر، رتبه اول را به خود اختصاص می دهد. با توجه به این که شهرها امروزه از سیستم های هوشمند بیشتر بهره برداری می کنند، آیا دستگاه های حفاظت نشده، مسئولان و شهروندان را در معرض مخاطرات قرار می دهند؟
 
زیرساخت های حیاتی، دستمایه قدرت هکرها
 
هنگامی که سیستم های مربوط به زیرساخت های حیاتی، نظیر آنهایی که در مواقع اضطراری به کار می روند، با فناوری ترکیب می شوند، شهرها از مزایای فراوانی برخوردار می گردند. استفاده از سیستم های متصل به شبکه آسان‌تر است و استفاده رایج و متداول از آن می تواند در مواقعی که زمان از اهمیت فراوانی برخوردار است، تأثیر بزرگی داشته باشد. اما در صورتی که به شکل صحیح از این سیستم ها حفاظت نشود، ممکن است افراد نادرستی به آنها دسترسی یابند و برای کارهایی استفاده شوند که در آغاز به هیچ وجه مد نظر نبودند.
 
هکرها اخیرا، قدرت و توانمندی‌های خود را در شهر دالاس آمریکا به منصه ظهور گذاشتند و نشان دادند که در صورت هم پوشانی زیرساخت‌های حیاتی و IoT با فعالیت های مجرمانه سایبری، چه وقایعی می تواند رخ دهد. روزنامه گاردین از واقعه ای در شهر دالاس گزارش داد که اهالی این شهر در نیمه های شب با به صدا درآمدن آژیر خطر در سراسر شهر از خواب بیدار شده بودند. با این حال، هیچ رخداد خاصی وجود نداشت که مسبب به صدا درآمدن آژیر اضطراری باشد.
 
بر اساس اطلاعات سایت افتا، مهاجمان توانسته بودند سیستم آژیر اضطراری را هک کنند و کنترل آن را در اختیار بگیرند و سپس، در ساعت ۲۳ و ۴۲ دقیقه آژیر خطر را فعال کردند. این سیستم ۱۵ بار و هر بار به مدت ۹۰ ثانیه به صدا در آمد و مسئولان نهایتاً در ساعت یک و ۱۷ دقیقه بامداد توانستند آن را غیرفعال سازند.
 
مسئولان اطلاعات دقیقی درباره فرایند به کاررفته برای هک کردن این سیستم ارائه نکردند؛ اما به نظر آنها، این حادثه از سمت مجرمان سایبری در داخل شهر منشأ گرفته بود. با این که هیچ فردی در خلال این حادثه آسیب ندید، اما این واقعه نشان داد که از چه راه هایی می توان یک سیستم فناوری حیاتی را در معرض مخاطره قرار داد. نه تنها ساکنان این شهر باید صدای وحشت آفرین آژیر اضطراری را برای مدتی طولانی تحمل می کردند، بلکه بخش های خدماتی شهر نیز درگیر تلاش برای مقابله با این حمله بودند؛ از جمله متصدیان بخش خدمات اضطراری محلی که چهار هزار و ۴۰۰ تماس درباره آژیر اضطراری دریافت کردند و در این میان، فقط ۸۰۰ تماس در یک بازه زمانی ۱۵ دقیقه ای در حدود نیمه شب برقرار شده بود.
 
هنگامی که سیستم های مربوط به زیرساخت های حیاتی، نظیر آنهایی که در مواقع اضطراری به کار می روند، با فناوری ترکیب می شوند، شهرها از مزایای فراوانی برخوردار می گردند. استفاده از سیستم های متصل به شبکه آسان‌تر است و استفاده رایج و متداول از آن می تواند در مواقعی که زمان از اهمیت فراوانی برخوردار است، تأثیر بزرگی داشته باشد. اما در صورتی که به شکل صحیح از این سیستم ها حفاظت نشود، ممکن است افراد نادرستی به آنها دسترسی یابند و برای کارهایی استفاده شوند که در آغاز به هیچ وجه مد نظر نبودند.
 
استفاده از باتنت ها در هک کردن IoT
 
حمله گروهی از هکرهای متجاوز به سیستم آژیر اضطراری شهر و به دست گرفتن کنترل آن در برابر حادثه ای که در ادامه ذکر می گردد، بی اهمیت جلوه می کند. در اواخر سال ۲۰۱۶، گزارش هایی درباره باتنت Mirai منتشر گردید؛ نوعی بدافزار بسیار قدرتمند که توانایی حمله به دستگاه های IoT و استفاده از دستگاه های IoT آلوده برای اجرای حملات بعدی را دارد.
 
یک متخصص امنیتیدر نوامبر سال ۲۰۱۶ گزارش کرد که بدافزار Mirai با موفقیت کنترل دستگاه های IoT دارای امنیت ضعیف را در اختیار گرفته است و در حال بهره برداری از آنهاست؛ از جمله آن دسته از دوربین های تحت شبکه (IP) و مسیریاب های اینترنتی که ذاتاً سیستم حفاظتی ضعیفی داشتند.
 
در حقیقت، بدافزار Mirai چنان قدرتمند گردید که در پاییز همان سال، وب سایت شخصی خود این کارشناس نیز با یک حمله باتنت Mirai با سرعت ۶۲۰ گیگابیت در ثانیه از کار افتاد. پس از گذشت زمانی نه چندان طولانی، رفته رفته گزارش هایی درباره حمله بدافزار Mirai به کشور لیبریا منتشر شد مبنی بر آن که اقدامات خرابکارانه این بدافزار، زیرساخت مخابراتی این کشور را هدف گرفته بودند.
 
کوین بومانت، یک معمار امنیتی در انگلیس، نیز  طی گزارشی نوشت: «ما به واسطه پایش می توانیم وب سایت هایی را ببینیم که در همین کشور میزبانی می شوند و طی این حملات غیرفعال می گردند. علاوه بر این، یک منبع آگاه و فعال در یکی از شرکت های مخابراتی داخل کشور به خبرنگاری گفته است که آنها در خلال این حملات، اتصال پذیری اینترنتی نوسان داری را دقیقاً در زمان های یکسان با حملات تجربه می کنند. این حملات به شدت نگران کننده هستند؛ زیرا به فرد پشت پرده بدافزار Mirai اشاره می کنند که به قدری توانمند است که می تواند به طور جدی روی سیستم های یک کشور تأثیر بگذارد».
 
 برخی منابع تأیید نمودند که هکرهای بدافزار Mirai از این باتنت برای انجام حمله ای ۵۰۰ گیگابیتی در ثانیه علیه یک ارائه دهنده خدمات موبایل در لیبریا استفاده کرده اند؛ اما این شرکت از قابلیت حفاظت در برابر حملات DDoS برخوردار بوده است که اندکی پس از آغاز حمله، فعال گردیده بود.
 
در حالی که لیبریا با مشکل عدم ارائه سرویس در سطح ملی مواجه نگردید؛ اما باتنت Mirai و وقوع این حادثه باعث روشن شدن چندین حقیقت بسیار مهم شدند. بدافزار Mirai به خوبی آشکار ساخت که عوامل و افراد خرابکار و مجهز به بدافزارهای مناسب می توانند چه کارهایی با دستگاه های IoT ناامن انجام دهند؛ این مطلب صحت دارد که قدرت تهاجمی این آلودگی بدافزاری از جانب دستگاه هایی تأمین می شد که این باتنت را تشکیل می دادند و از فعالیت های آن پشتیبانی می کردند. به این ترتیب، حفاظت مناسب از همه دستگاه های متصل به شبکه، از سیستم های بزرگ گرفته تا تک تک دستگاه های نهایی، الزامی و ضروری است.
 
بدافزار Mirai همچنین پتانسیل و فرصتی را که در سطح شهری و کشوری در حوزه زیرساخت های حیاتی برای هکرها وجود دارد، نشان می دهد. حملاتی که به این قبیل سیستم ها صورت میگیرند، خاص و متمایز نیستند؛ با این حال، شدت و تعداد آنها در حال افزایش است.
ادامه مطلب
1 113 114 115 116 117 211